Ulga mieszkaniowa nie jest możliwa do zastosowania w każdej sytuacji. Została stworzona dla osób, które planują lub sprzedały własną nieruchomość przed upływem pięciu lat od jej nabycia i co do zasady powinny zapłacić podatek z tytułu osiągniętego dochodu ze sprzedaży. Mogą jednak zmniejszyć zobowiązanie podatkowe – częściowo lub całkowicie, pod warunkiem wydatkowania uzyskanego dochodu na własne cele mieszkaniowe. Jakie wydatki mogą zostać zaliczone do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe i w jaki sposób je wykazać?

Ogólne zasady opodatkowania zbycia nieruchomości

Co do zasady, zgodnie z ustawą o PIT, opodatkowane jest zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości, jeśli to odpłatne zbycie nie następuje w ramach działalności gospodarczej (czyli sprzedawana jest prywatna nieruchomość) i nastąpiło przed upływem pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Podatek od uzyskanego ze sprzedaży dochodu wynosi 19 proc.

Opodatkowaniu podlega dochód, czyli przychód ze sprzedaży pomniejszony o koszty jego uzyskania. W przypadku zbycia nieruchomości kosztami uzyskania przychodu są udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia, powiększone o poniesione nakłady. Warto pamiętać, że kosztami nabycia nieruchomości będą nie tylko koszty samego zakupu np. mieszkania, które następnie będzie sprzedane, ale również inne wydatki związane z nabyciem (koszty notariusza czy podatek od czynności cywilnoprawnych).

Na czym polega ulga mieszkaniowa?

Podatnik, który sprzedaje nieruchomość przed upływem pięciu lat od jej nabycia, może uniknąć płacenia podatku z tego tytułu, pod warunkiem wydania otrzymanych pieniędzy na własne cele mieszkaniowe. Ulga mieszkaniowa polega bowiem na zwolnieniu z opodatkowania dochodów osiągniętych ze sprzedaży nieruchomości, które zostały przeznaczone na te cele. Wydatki te muszą zostać poniesione w okresie trzech lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiła sprzedaż nieruchomości.

Wydatki na własne cele mieszkaniowe, czyli jakie?

Aby wydatek mógł zostać rozliczony w ramach ulgi mieszkaniowej, musi zostać poniesiony na własny cel mieszkaniowy. Zgodnie z przepisami, wydatkami takimi będą koszty poniesione na m. in.:

• budowę, rozbudowę, przebudowę, remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
• przebudowę lub adaptację lokalu niemieszkalnego na cele mieszkalne,
• spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przed uzyskaniem przychodu z odpłatnego zbycia, przeznaczonego na sfinansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych,
• wydatki na wykonanie tynków, podłóg, okładzin ściennych, powłok malarskich, wymianę lub instalację wyposażenia technicznego budynku lub lokalu,
• zakup sprzętu AGD oraz mebli trwale związanych z budynkiem.

Uwaga: Zakup nieruchomości (budynku lub lokalu mieszkalnego) dotyczy zarówno tych położonych w Polsce jak i w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Oznacza to, że również zakup mieszkania za granicą pozwala na skorzystanie z ulgi mieszkaniowej.

Gdzie i do kiedy wykazać ulgę?

Generalnie podatnik, który sprzedaje nieruchomość prywatną (bez związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeśli podatnik jest przedsiębiorcą), ma obowiązek złożyć do 30 kwietnia roku podatkowego następującego po roku, w którym została sprzedana nieruchomość, zeznanie PIT-39, w którym wykaże wysokość przychodu osiągniętego ze sprzedaży, koszty oraz dochód. Również w tym zeznaniu podatnik wykazuje wysokość dochodu, który zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe. Ma 3 lata na wydatkowanie uzyskanych pieniędzy.

Do 30 kwietnia 2024 r. zeznanie PIT-39 mają obowiązek złożyć podatnicy, którzy sprzedali nieruchomość w 2023 r., a od końca roku, w którym została przez nich nabyta, nie upłynęło jeszcze 5 lat (przykładowo podatnik, który nabył mieszkanie w 2020 r. i sprzedał je w 2023, ma obowiązek złożyć PIT-39).

Jeśli w ciągu 3 lat podatnik nie przekaże uzyskanego dochodu na własne cele mieszkaniowe, wówczas będzie zobowiązany do korekty zeznania PIT-39 oraz zapłaty podatku od dochodu uzyskanego ze sprzedaży w wysokości 19 proc. uzyskanego dochodu.

Drogi czytelniku przypominamy, że wszystkie sprawy prawne w tym sprawa, o jakiej piszemy, potrafią być zawiłe i często wymagają uzyskania pomocy prawnika. Warto przed podjęcie kraków prawnych zawsze omówić je z prawnikiem.

Skontaktuj się z nami już teraz. Przeanalizujemy Twoją sprawę i sprawdzimy dokładnie, co da się zrobić w Twojej sprawie. Nasi eksperci pomogli już niejednemu klientowi, który myślał, że jest już w sytuacji bez wyjścia.

UWAGA! Prezentowany artykuł należy traktować jako wskazówkę, podpowiedź, nie zaś jako receptę, jak rozwiązać własny problem. Opinia prawna nie ma mocy wiążącej dla urzędów, sądów, dlatego zalecamy sprawy prawne konsultować bezpośrednio z prawnikiem. Każda sprawa jest inna i wymaga indywidualnej analizy.

Napisz do nas lub zadzwoń już teraz.

 📞579-636-527
📧 [email protected]

Podstawa prawna:

• art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 226)