Czy Twój lek na tarczycę może wpływać na zdrowie kości? Najnowsze badania sugerują, że stosowanie lewotyroksyny może być związane z utratą masy kostnej. Dowiedz się, co to oznacza dla Ciebie i Twojego leczenia.

Niedoczynność tarczycy – powszechny problem z poważnymi konsekwencjami

Niedoczynność tarczycy to stan, w którym organizm nie produkuje wystarczającej ilości hormonów tarczycy, takich jak tyroksyna (T4). Objawia się zmęczeniem, przyrostem masy ciała, wypadaniem włosów, depresją czy zaburzeniami pamięci. Nieleczona choroba może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych, w tym nawet zagrożenia życia.

Jednym z najczęściej przepisywanych leków na niedoczynność tarczycy jest lewotyroksyna, syntetyczny odpowiednik tyroksyny. W USA codziennie przyjmuje ją aż 23 miliony osób, czyli około 7% populacji. Jednak nowe badania wskazują, że jej długotrwałe stosowanie może być niepotrzebne w wielu przypadkach, zwłaszcza u osób starszych.

Lewotyroksyna a zdrowie kości – wyniki najnowszych badań

Najnowsze badanie przeprowadzone przez naukowców z Johns Hopkins University, których wyniki zostaną przedstawione na zjeździe Radiological Society of North America (RSNA) w grudniu 2024 r., rzuca nowe światło na wpływ lewotyroksyny na zdrowie kości. W badaniu wzięło udział 445 osób powyżej 65. roku życia, które miały wyniki testów czynności tarczycy w normie (stan eutyreozy). Grupa badana składała się z 81 pacjentów stosujących lewotyroksynę i 364 osób, które jej nie przyjmowały.

Badanie pokazało, że:

• Osoby przyjmujące lewotyroksynę miały większą utratę masy kostnej i gęstości kości w porównaniu do grupy kontrolnej.
• Ryzyko utraty masy kostnej dotyczyło także tych, u których poziom TSH (tyreotropiny) mieścił się w zakresie normy (0,4–5,0 mikrojednostek na mililitr).
• Obserwacja trwała średnio 6,3 roku, co pozwoliło naukowcom na dokładne monitorowanie zmian.

Co oznacza to dla pacjentów?

Dr Elena Ghotbi, adiunkt badawczy z Johns Hopkins University i główna autorka badania, podkreśla:

„Dane wskazują, że znaczna część recept na hormon tarczycy może być wydawana osobom starszym bez niedoczynności tarczycy, co budzi obawy o późniejszy względny nadmiar hormonu”.

Nadmierne poziomy hormonów tarczycy, nawet mieszczące się w zakresie normy, mogą prowadzić do osłabienia kości i zwiększenia ryzyka złamań.

Z kolei dr Jennifer Mammen, współautorka badania, zachęca pacjentów do rozmowy z lekarzami na temat zasadności dalszego przyjmowania lewotyroksyny:

„Należy regularnie monitorować czynność tarczycy i przeprowadzać ocenę ryzyka oraz korzyści, aby upewnić się, że leczenie jest nadal konieczne i bezpieczne”.

Dlaczego starsze osoby są szczególnie narażone?

Starzenie się naturalnie wiąże się z utratą masy kostnej, co zwiększa ryzyko osteoporozy. Dodatkowe czynniki, takie jak stosowanie lewotyroksyny, mogą przyspieszać ten proces. Warto zauważyć, że nadmiar hormonów tarczycy jest jednym z czynników ryzyka złamań, szczególnie w obrębie bioder i kręgosłupa.

Dr Eleanor Simonsick, współautorka badania i epidemiolog z Johns Hopkins, wyjaśnia:

„Powtarzane pomiary gęstości kości DEXA pozwalają na lepsze zrozumienie osteoporozy związanej z wiekiem oraz wpływu terapii hormonalnej na zdrowie kości”.

Co możesz zrobić jako pacjent?

Jeśli stosujesz lewotyroksynę, oto kilka zaleceń:

1. Konsultuj leczenie z lekarzem. Zastanów się nad zasadnością terapii, zwłaszcza jeśli przyjmujesz lek od wielu lat.
2. Regularnie badaj poziom TSH. Monitorowanie czynności tarczycy jest kluczowe, aby uniknąć nadmiaru hormonów.
3. Dbaj o zdrowie kości. Włącz do diety produkty bogate w wapń i witaminę D, a także rozważ ćwiczenia wzmacniające kości, takie jak trening siłowy.
4. Unikaj samodzielnych zmian dawki. Zawsze konsultuj decyzje dotyczące leczenia z lekarzem.

Podsumowanie

Chociaż lewotyroksyna jest kluczowym lekiem dla osób z niedoczynnością tarczycy, nowe badania pokazują, że jej stosowanie może mieć skutki uboczne, takie jak utrata masy kostnej. Starsi pacjenci powinni szczególnie uważać, monitorować swoje zdrowie i regularnie omawiać leczenie z lekarzami.

Pamiętaj: decyzje dotyczące leczenia zawsze powinny być podejmowane wspólnie z lekarzem, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb i potencjalnych ryzyk.