Piramidy egipskie od dawna fascynują archeologów, historyków i miłośników tajemnic starożytności. Najnowsze badania wprowadziły nowe światło w nasze zrozumienie budowy jednej z najstarszych i najbardziej zagadkowych piramid: Piramidy Dżesera, znanej również jako Piramida Schodkowa. Wyniki opublikowane w magazynie PLOS ONE sugerują, że Egipcjanie mogli używać „windy hydraulicznej” do wznoszenia tej monumentalnej struktury, co stanowi istotne przełamanie w dotychczasowej teorii budowy piramid.
Piramida Dżesera, usytuowana na płaskowyżu Sakkara, sięga wysokości około 60–62 metrów i jest jednym z najstarszych przykładów architektury piramidowej. Została zbudowana jako grobowiec dla faraona Dżesera, który panował w III dynastii egipskiej około 2670–2650 p.n.e. Ta protopiramida była kluczowym krokiem w ewolucji formy architektonicznej, która później przyjęła bardziej znaną formę w piramidach w Gizie. Jednak brak jednoznacznych źródeł dotyczących metod budowy piramid dotąd pozostawiał wiele pytań bez odpowiedzi.
W przeszłości przeważała teoria, że ciężkie bloki kamienne były transportowane przy użyciu rolków i podnoszone na wysokość za pomocą ramp. Ta koncepcja, choć szeroko akceptowana, była zawsze obciążona pewnym stopniem spekulacji. Nowe badania jednak wprowadzają rewolucyjne zmiany w tym zakresie.
Zespół badawczy, który przeprowadził nowe analizy, zwrócił uwagę na istotne cechy konstrukcji w pobliżu piramidy. W szczególności przyjrzeli się Gisr el-Mudir – ogrodzeniu otaczającemu piramidę – które wykazuje cechy tamy kontrolującej przepływ wody i osadów. Topografia w okolicach tego obiektu sugeruje obecność efemerycznego jeziora oraz systemu przepływu wody w fosie otaczającej kompleks Dżesera.
Kiedy badacze dokładniej zbadali południową część fosy, odkryli monumentalną liniową konstrukcję wykutą w skale. Ta konstrukcja, składająca się z głębokich przedziałów, pełniła funkcję stacji uzdatniania wody – osadnika, zbiornika retencyjnego oraz systemu oczyszczania. Co więcej, interpretacja tych odkryć sugeruje, że mogły one być częścią zaawansowanego systemu hydraulicznego wykorzystywanego do budowy piramidy.
Autorzy badania zaproponowali, że system hydrauliczny mógł być używany do podnoszenia bloków kamiennych wzdłuż wznoszącej się konstrukcji. Wyjątkowe położenie i właściwości techniczne Gisr el-Mudir oraz wewnętrznej części fosy zdają się wskazywać, że Egipcjanie mogli stworzyć mechanizm podnoszenia wykorzystujący wodę. Taki mechanizm mógłby działać na zasadzie siły hydraulicznej, co stanowiłoby nową formę technologii budowlanej.
Nowa teoria otwiera fascynujący rozdział w badaniach nad technikami budowlanymi starożytnych Egipcjan. Dotychczas uważano, że Egipcjanie osiągnęli swoje budowlane cuda poprzez zastosowanie prostych metod mechanicznych i manualnych. Teraz jednak możliwe jest, że w ich arsenale technologicznym znajdowały się również zaawansowane technologie hydrauliczne. To odkrycie nie tylko zmienia nasze rozumienie budowy piramid, ale również ukazuje, jak zaawansowane były umiejętności inżynieryjne starożytnych cywilizacji.
W związku z tym badania nad piramidami i ich budową zyskują nową dynamikę. Wykorzystanie siły hydraulicznej do budowy masywnych struktur, takich jak piramidy, mogło być jednym z kluczowych osiągnięć technologicznych starożytnego Egiptu. Teoria ta nie tylko wzbogaca naszą wiedzę o przeszłości, ale także może inspirować współczesne badania nad technologiami budowlanymi. W miarę jak archeolodzy kontynuują eksplorację i analizę tych fascynujących zagadnień, przyszłość może przynieść jeszcze więcej odkryć, które pozwolą nam jeszcze lepiej zrozumieć tajemnice starożytnego Egiptu i jego budowlanych mistrzów.
Continued here:
Rozwikłano zagadkę budowy piramid: Egipcjanie używali „windy hydraulicznej”